Κυριακή, 28 Σεπτεμβρίου 2014

Η "νηνεμία"





"Κίνηση, κίνηση, κίνηση… Κι όμως, όλη αυτή η κίνηση ήταν ανύπαρκτη για τη κατάσταση της εσωτερικής νηνεμίας. Κι ενώ όλος αυτός ο κόσμος κυλούσε σαν βουερό ποτάμι έξω απ’αυτήν, ταυτόχρονα, το κάθε τι που αντίκρυζαν τα μάτια της είχε μιαν άλλη υπόσταση, μια διαφορετική ύπαρξη μέσα στην πλατιά νηνεμία που την πλημμύριζε. «Πλημμυριζε» δεν ήταν η σωστή λέξη γι’αυτή την κατάσταση, επειδή υποβάλλει την ιδέα κάποιας ουσίας, βασικά υγρής. Πράγμα που δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα. Η «νηνεμία» ήταν ένα ξαφνικό άδειασμα, ένα αναπάντεχο κενό, που καθρέφτιζε τα εξωτερικά αντικείμενα δίνοντάς τους την πραγματική τους υπόσταση. Ούτε η λέξη «καθρέφτιζε» αποδίδει την πραγματικότητα. Γιατί συνέβαινε ακριβώς το αντίθετο. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι, μέσα στο «κενό» της νηνεμίας, η Θ. ανακάλυπτε όλα τα υλικά πράγματα στην άχρονη υπόστασή τους. Απ’αυτή την εσωτερική ύπαρξη, την απρόσιτη στις αισθήσεις, τα αντικείμενα προβάλλονταν, σαν αντανάκλαση στον εξωτερικό κόσμο και αποκτούσαν υλικότητα. Μ’άλλα λόγια, ολόκληρο το πανόραμα του υλικού κόσμου φαινόταν να έχει τις ρίζες του μέσα της, σ’ένα χώρο που έδινε την περίεργη αίσθηση του αληθινά πραγματικού.

Τραβήχτηκε από το παράθυρο χαμογελώντας καθώς αναρωτήθηκε: «Αυτός να ναι τάχα ο Πλατωνικός κόσμος των Ιδεών;»


Ιερός Γάμος  1




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου